Secretaresse Stories

Wat je wel en niet 'mag' bloggen...

Welkom terug allemaal! Na de pre-vakantie stress om alles netjes achter te laten nu de post-vakantie stress om alle e-mails weg te werken? Maar die collega's: gezellig ook weer! 

Het is een tijdje stil geweest op mijn blog.... met een reden.

Mijn laatste blog was opgepikt door het management van de non-profit organisatie en mij werd gevraagd het blog te verwijderen.

Dat vond ik verrassend en niet nodig; er staan geen namen of onwaarheden in.

Maar het onafhankelijke bestuur van deze organisatie heeft mij benaderd en laten weten dat een waarheidsonderzoek naar het functioneren van deze manager werd ingesteld n.a.v. dit blog.

SHOCK! 

Dit onderzoek is inmiddels afgerond en er is een verbeterplan gemaakt.

Ook zijn de neven werkzaamheden van betreffende manager transparant gemaakt en is geconcludeerd dat deze niet in strijd zijn met het organisatiebelang. Dit is aan mij teruggekoppeld.

(On)eerlijkheid duurt het langst

Wat is voor jou belangrijk in je werk als management assistente? Je manager, je collega's, de bijdrage die je bedrijf levert aan de samenleving of je werk zelf? 

In één van mijn jobs ben ik er wel achter gekomen wat voor mij redenen zijn om NIET meer voor een manager te willen werken.

We zien soms teveel als ondersteuners en we hebben allemaal weleens momenten dat we twijfelen aan integriteit van een leidinggevende en zelf zijn we misschien ook niet altijd eerlijk...

maar 

......wat nou als je bij een non-profit organisatie werkt die haar voortbestaan dankt aan belastinggeld en je twijfelt aan de integriteit van de directeur? 

Michelle Obama in Ziggo: over ambitie

Gisteravond was ik bij Michelle Obama in Ziggo dome. Met een publiek dat voor 90% uit andere vrouwen bestond heb ik gekeken hoe zij 2 uur lang werd geïnterviewd.

Ik vond het heel Amerikaans: ze sprak veel over de geringere kansen van 'zwarte' Amerikanen en dat je als vrouw 2 keer zo hard moet werken om aan de top te komen. 

Haar boodschap hierin was dat je als vrouw de lat voor jezelf heel hoog moet leggen en dat we onze dochters moeten opvoeden met de boodschap dat ze alle kansen hebben en kunnen doen wat ze willen. 

Een mooie boodschap vind ik. 

Maar ik sta anders in het leven.

Ik ben niet zo'n carrière tijger want ik geef er de voorkeur aan om minder te werken en veel bij de kinderen te zijn.

Ik vraag mij af: zijn wij management assistentes heel ambitieus?

Als je niet verder studeert is hoofd secretariaat of PA van de directie toch wel het hoogst haalbare?

Gevalletjes testosteron

Vanmorgen reed ik naar kantoor en werd ik echt asociaal - rijdend over het verdrijvingsvlak - afgesneden door een BMV rijder.

Ik rijd zelf in een gezellige smurfmobiel (Suzuki alto) met achterop een sticker 'I love my poedel' die ik van dochterlief heb gekregen na aanschaf van onze zwarte schattebout op 4 pootjes.

Omdat ik een goede moeder wil zijn heb ik deze dus inderdaad achterop mijn auto geplakt. Dat heb ik alvast gewonnen.

Anyway, geïrriteerd over die BMW vanmorgen wist ik deze 5 minuten na zijn actie over het verdrijvingsvlak in te halen. Ha!!!

Maar ik weet niet wat het is met sommige rijders maar zodra ze door een alto worden ingehaald gaat blijkbaar het testosteron gehalte omhoog en gaan ze als een havik achter mij aan om mij weer in te halen.

Of dat moeilijk is met zo'n snelle bak.

Op kantoor vertelde een collega met een audi A6 mij een keer dat hij zo'n grote auto reed omdat anders zijn ego er niet in paste. Kijk, daar kan ik dan weer erg om lachen.

Secretaressedag bloemenzee!

Een leuke secretaresse dag was dat! Ik werkte in een open office waar alle management assistentes aan1 blok zaten met hun managers; in mijn geval 3.

Die morgen kwam ik binnen en stond op ieder bureau van ons een grote bos bloemen die algemeen voor alle secretaresses was geregeld.

Harstikke leuk!

Alleen.... de managers waar ik voor werkte hadden tot mijn grote hilariteit niet onderling afgestemd wie dit voor mij zou organiseren. De eerste kwam dus binnen met nog een grote bos bloemen.

Een half uur later de tweede, gevolgd door de derde manager met een grote doos chocolade.